三思而后行

Good evening! Summer Training ng kapatid ko bukas. Nawawala garrison belt niya. So, pinapalayas na ako sa computer. Tulungan ko daw maghanap.

ASDHJDLFAKDSJFKGSAHKDASAFBGKHSAJD!!!!!!!!!!!

Nasa Baguio na si Kuya! o.O In less than a week nasa Manila na ako!!!!!

Maraming nadismaya sa pagkatalo ni Jessica Sanchez. Come on, men! Si Phillip Phillips ay purebred. Samantalang si Jessica ay hindi. Tsaka, maraming fangirls si Phillip. Despite the fact na powerful yung boses ni Jessica, maganda parin ang boses ni Phillip, at marami siyang fangirls.

Pero, bilib parin ako kay Jessica! Ang ganda ng boses eh. Anyway, congrats kay Phillip Phillips!

Katatapos ko lang siya basahin!!! Maganda siya, sobra! I recommend na basahin niyo to. 3rd book siya, from Kane Chronicles. Yung unang book yung The Red Pyramid, tpos yung 2nd yung The Throne of Fire. Basahin niyo muna yung mga nauna bago to, para mas maintindihan. :)

Kung gusto niyo ng kakaibang adventure, kung gusto niyo ng fantasy, kung interesado kayo sa Egyptian Mythology, basahin niyo ang Kane Chronicles! Dahil kumpleto na siya, hindi kayo mabibitin. Sad but true, wala naaa. Last na siyaaaa. :(

Nung una, hindi ako interesado kasi Egyptian. I’m more of a fan of Greek Mythology. Pero nung binabasa ko na yung Red Pyramid, nagustuhan ko rin tapos na-hook na talaga ako.

Ang Kane Chronicles ay isa na sa mga paborito kong series. Oh yeah!

“It is not how much money you make but how much money you save.”

I’m currently reading Chinkee Tan’s Till Debt Do Us Part. It’s about money. How to save, and get out of debt. How to have the right mindset. Really, it’s nice. And a good book. My father wants me to read it. He also wanted me to take it to the dorm, because it is to be read from time to time.

Right Mindset + Right Action = Right Results

Para sa mga taong baon sa utang. Para sa mga taong hindi marunong magbudget ng pera. Para sa mga taong gastador. Para sa taong gusto yumaman. Basahin niyo rin. :)

Hindi ko nga alam eh. Kung hindi lang ako magbubukas ng TV eh hindi ko malalaman. Walang akong surprises or whatsoever. Hindi ako naghanda. Hindi ako nagbother na pag-isipan kung ano ang gagawin ko para sa kanya for mother’s day.

Pero, hindi naman dun nasusukat kung gaano ko kamahal si Mama eh. Hindi rin naman talaga ako yung tao na gumagawa ng sweet para sa mga tao. Basta mahal ko siya, yun. Sapat na yun. Alam ko na alam ni Mama na mahal ko siya, at hindi na kailangan pa ng sweetness. xD Pero ngayon gusto ko gumawa ng something para iparamdam sa kanya na mahal na mahal ko siya. Kasi alam kong naging pabigat ako madalas. Sa dinami-rami ng araw na nagkakasama kami, hindi pwedeng hindi kami magkakaroon ng away.

Alam ko naman na yung mga pangaral niya saken, lahat yun, para saken din. Kaya, sobrang thankful ako kay Papa God, kasi binigyan niya ako ng Mama na sobrang mahal ako kahit ano pa ang gawin ko. Lagi syang nandyan, para suportahan ako. Lagi siyang nandyan para pangaralan ako. She may seem like a typical mom. Magagalit siya kapag naiwang nakabukas yung electric fan. Magagalit siya kapag hindi pa ako naghihilamos. Magagalit siya kapag nagkakalat kami. Pero hinde, ang mama ko ay one of a kind.

ASDFGHJKL; Hindi ko alam gagawin ko! Hahaha! Wag nalang kaya? xD Kiss nalang! Omehgehd! xD

Ako: (kausap si Kulot) Kulot, muka kang tae.
Jhayden: Hindi naman yan mukang tae eh.
Kulot: *:p
Jhayden: Amoy tae lang!
Lahat: Wahahaha!

Ang kulit netong pinsan ko eh. Every week, lagi silang pumupunta ng mama niya dito sa bahay para magplantsa. Kaya, nagkakakulitan kami paminsan minsan. Mabait yan! Pero sobrang kulit. Ilang beses na yan napapagalitan ni Papa eh. Matalino yan! Tapos mahal na mahal niya yung kapatid niya. Wahaha!

Na-share ko lang. Walang magawa eh.

Eto ang pinakamahirap labanan kapag summer eh. Wala kasing magawa kundi mag-net, maglaro ng tropico, magbasa, matulog, at kumain! Kaen lang nang kaen! Kaya walang future ang mundo eh! Sa tuwing summer nalang lagi akong tumataba.

Hindi rin ako lumalabas ng bahay. Ayoko maging negra tulad ng kapatid ko. At wala akong kaibigan sa labas ng bahay! Tanging si Bambam at Miley lang ang nakakausap ko dito. Woo! Sarap ng buhay!

Kakaiba kasi ang mga rock band noon eh. Hindi pa masakit sa tenga ang mga kanta. Tsaka ilang araw na rin akong nae-LSS dito. Tipong bago ako matulog kumakanta ako. Tapos sa shower bigla bigla nalang ako kumakanta ng kanta nila.

• Another One Bites The Dust
• Bicycle Race
• Bohemian Rhapsody
• Crazy Little Thing Called Love
• Don’t Stop Me Now
• Fat Bottomed Girls
• Flash
• Good Old-Fashioned Lover Boy
• Killer Queen
• Save Me
• Somebody To Love

Kung sawa na kayo sa mga tugtugin ngayon. Subukan niyo makinig ng mga kanta nila. :)

Yun lang ang plano ko sa buhay ko dati. Ang magMed. Pero, hindi kailanman sumagi sa isipan ko kung ano ang pre-med course ko. Haha! Kaya last year, nahirapan ako magdecide. Sobraaaa!

Ang daming choices. Wala akong mapili. Kaya, nung sa mga entrance tests, iba-iba yung course ko sa bawat University. Sa UP, Biology/Chemistry. Sa UST, PT/MedTech. Tapos sa FEU, PT/RT. Ohh diba ang dami kong options? xD

Tapos, nung lumabas yung results ng USTET, hindi ako pumasa ng MedTech. Parang gumuho na yung mundo ko. Halos pagbagsakan na ako ng langit at lupa. Pero ngayon, ayos na ako. PT na!!!! There’s no turning back! Itutuloy ko to ng Med!!!!! Itaga niyo sa bato!!!! :))))

Hindi kami nagkakasundo ng Mama ko sa maraming bagay. Marami akong pinagmanahan kay Mama. Yung mga features niya tsaka yung mga ugali niya. Yung ganda niya, namana ko. Tapos yung katarayan niya, namana ko rin. Kaya siguro madalas kaming nag-aaway ni Mama. Hahaha!

Pero kahit gaano pa ang kainisan ko sa kanya, mahal na mahal ko yan. Kahit na sa araw-araw nalang na ginawa ng Diyos, kaming magkakapatid ang pinagbubuntunan niya ng galit, labs na labs ko yan. Kahit na kami nalang ang araw-araw na nagdudulot sa kanya ng stress, mahal ko pa rin yan.

1. Write when you feel like it. Don’t force your fingers to continually type on the keyboard, or scribble on a piece of paper if the the words do not spontaneously flow out of your tongue, or mind.
2. Don’t be afraid you express yourself thoroughly. Do not care what others might assume from what they read read, because you do not write to satisfy them. You don’t write to make them believe you. You write for yourself. Curse when you need to, sound hopeless of you want to, and most of all, let the writings reflect you; what you’re thinking and how you’re feeling at the moment.
3. Don’t write for the sake of compliments for others, because it will get you nowhere. Writing for the sake of recognition or acknowledgement seldom gets you anywhere.
4. Learn from critism. Do not get mad at others just because they give you pointers on how to write, instead, analyze their statements and understand how you can incorporate them in a your own writing style
5. Let your imagination run wild. Don’t set restrictions on your writings. Let yourself create a world that you can be proud of.
6. Learn to appreciate your creations. Don’t bring yourself down because you think your story/poem/essay is not good enough. Just remember that you have a piece of you in that composition, and it’s a fragment of the mirror in which you see your self in, and it will make all the difference.
7. Being able to use deep words doesn’t automatically mean you’ve got yourself a good composition. Sometimes the words are just used to amaze people with their depth.
8. There is no such thing as vagueness or clarity when it comes to a composition. You know what it all means if it’s your masterpiece, because no matter how much you hide the from others in your metaphors and idioms, you cannot hide the truth from yourself.
9. Be original. Write in a way that would mark the composition as your own. Do not be afraid to experiment on different writing styles until you find one that satisfies you.
10. And lastly, always remember to never compare yourself to other writers. Solely because you are your own Shakespeare, and you inspire people in ways you cannot even fathom.